دختری كه هرگز اشتباه نمی‌كرد

بئاتریس دختری است که همیشه همه کارها را درست و کامل انجام می‌دهد. او هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کند. همه مردم شهر او را به این خاطر دوست دارند اما مردم شهر حتی اسم بئاتریس را نمی‌دانند. برعکس بئاتریس، برادر کوچکش یک عالمه اشتباه می‌کند. مدادشمعی‌هایش را می‌خورد و با لوبیاسبز نقاشی می‌کشد. با دست‌هایش راه می‌رود و با پایش پیانو می‌نوازد. یک روز که بئاتریس و دوستانش مشغول درست کردن کیک هستند. بئاتریس به همراه تخم‌مرغ‌ها به زمین می‌افتد و نزدیک بود اولین اشتباهش را انجام دهد. حالا بئاتریس به شدت ناراحت است. او حالا برای نمایش امشبش خیلی می‌ترسد. از اشتباه کردن می ترسد. بالاخره زمان اجرای نمایش او فرا می‌رسد. و در اجرای نمایش اشتباهی انجام می‌دهد و نمایشش به هم می‌خورد. باید دید بئاتریس چه کاری انجام می‌دهد؟

قصه «دختری که هرگز اشتباه نمی کرد» را می توان قصه ترس از اشتباه کردن و مواجهه با آن دانست. ترسی مرضی که به صورتی کمال گرایانه فرد را از دست زدن به هر کاری برحذر می دارد و جرات و جسارت را از و می ستاند. یکی از مهمترین ارزشهای اخلاقی طرح شده در این قصه، جرات ورزی و جسارت است.

جرات ورزی و جسارت، در زندگی افراد، به ویژه افراد اقلیت مولفه ای ضروری است. در گام نخست، جرات ورزی می تواند امری روانشناختی باشد. به این معنا، فرد باید خود را بپذیرد و از خطا کردن نهراسد. برخی دیدگاههای معوج دینداران و انگاره های خشن آنها از وجود خداوند، می تواند به این نوع ترس دامن زند و فرد را در حالتی ناپایدار و مملو از ترس و هراس قرار دهد.در مقابل، تفکر اصیل دینی، خطا را طبیعت ذاتی آدمی می داند و با ترسیم توبه، آن را به امری قابل جبران و راه رشد آدمی تعبیر می کند. خطا، امری است که محدودیت های آدمی را به او یادآوری می کند و می تواند او را از خودبرتربینی و عجب دور دارد. امام علی (ع) می فرماید: «سَیِّئَةٌ تَسُوءُکَ، خَیْرٌ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُکَ‏: خطایی که تو را پشیمان کند نزد خداوند بهتر است از نیکی که باعث خودپسندی تو شود» (نهج البلاغه، حکمت 46). این نوع نگاه به خطا، می تواند در عین پذیرش آدمی و خطاهایش، به او جرات عمل و اشتباه دهد. اشتباهی که به تدریج تصحیح می شود و با توبه، می تواند جبران شود.

مولفه دیگری که در این قصه مورد تاکید قرار می گیرد، خلاقیت است. از آنجا که خلاقیت نیاز دنیای امروز است، توجه به زمینه های پرورش آن اهمیت خاصی دارد. بدون خلاقیت، آدمی در دل سنت های پیشین و کلیشه ها اسیر خواهد شد و زیستنی ملالت بار را بر دوش خواهد کشید. در عین حال، جرات و جسارت بیان شده، از جمله پیش شرط های خلاقیت است. انسانی که در اسارت ترس هایش قرار دارد، جرات انجام کارهای جدید و خلق های تازه را نخواهد داشت. از همین روست که در این قصه نیز این همنشینی دیده می شود.

این بخش به گفتگوها و جایگاه‌های تمرکز ما در کتاب اختصاص دارد. خوب است بیشتر این گفتگوها باید پس از یک دور خواندن قصه صورت پذیرد و غیر از ارتباط اولیه، بقیه پرسش‌ها به پس از خوانش کتاب منتقل شود. در صورت لزوم پس از یک دور خواندن و برای آغاز گفتگوها می‌توان به کتاب برگشت و روی بخش‌های بیان‌شده، تمرکز کرد.

الف- جلب‌توجه کودک به قصه:

ب- ارزش خلاقيت:

ج- ارزش جرات‌ورزي:

د- ارزش پذيرش خود:

ارزش خلاقيت

برادر بئاتريس چه تفاوتي با او دارد؟ تو دوست داري جاي كدام يك از اين دو شخصيت باشي؟ و چرا؟ اگر ما الان شبيه برادر بئاتريس شويم بايد چگونه رفتار كنيم؟( در اين قسمت ميتوانيد كارهاي معمولي مثل راه رفتن را به شكلي متفاوت انجام دهيد و مثلا سعي كنيم با دست راه برويم و بعد از اين كار كودك تجربه و احساس خود را بيان كند) تا به حال شده مانند برادر بئاتريس كاري را به شكلي متفاوت انجام دهيد؟

ارزش جرات‌ورزي

چرا بئاتريس نگران است؟ چه اتفاقي افتاد كه بئاتريس اينگونه نگران شده است؟ چرا بئاتريس ديگر از اشتباه كردن نمي‌ترسد؟ بئاتريس پايان داستان با بئاتريسي كه هرگز اشتباه نمي‌كرد چه تفاوتي دارد؟ تو دوست داري دختر يا پسري باشي كه هرگز اشتباه نمي‌كند؟چرا؟ اگر بئاتريس به خاطر نگراني و ترسش نمايش را اجرا نمي‌كرد چه اتفاقي مي‌افتاد؟ تا به حال شده علاقه به انجام كاري داشته باشي ولي نگران اينكه شكست بخوري و يا نتوني انجامش بدي باشي؟ بعدش انجام دادي يا ندادي؟ وقتي نگران اشتباه كردن يا شكست در كاري را داشته باشيم بايد چيكار كنيم؟( براي فهم سوالات ميتوان از مثال و يا خاطره كمك گرفت مثلا ترس از ياد گرفتن دوچرخه سواري يا شنا كردن)

ارزش پذيرش خود

اگر اتفاقی که برای بیاتریس جلوی تماشاگران افتاد برای تو می افتاد چه کار می کردی؟ یادت می اید تو هم کاری را جلوی دیگران اشتباه انجام داده باشی؟ تعریف کن چرا حالا ديگر بئاتريس از اشتباه كردن نمي‌ترسد؟ اگر از اشتباه كردن بترسيم چه مي‌شود؟ اگر اشتباهي انجام دهيم بايد چه كرد؟

در فعاليت ساخت، کودک چیزی مرتبط با داستان را می‌سازد که در به یاد ماندن قصه و ارزش‌های اخلاقی آن کمک می‌کند و با اين فعاليت، ماندگاری داستان در ذهن کودک بیشتر می‌شود.

ساخت کاردستی هم بر لذت خواندن کتاب اضافه می‌شود. خلوتی که در درست کردن کاردستی رخ می‌دهد و سکوتی که در حین کار کردن دست‌ها پدید می‌آید نیز می‌تواند فضای مناسبی برای تمرکز روی قصه فراهم آورد.

براي ساخت اين كتاب كودك قرار است با كلاژ تصوير خودش را بسازد. تصوير دختر يا پسري كه گاهي اشتباه مي‌كند و ترس از تجربه كردن و شكست را ندارد. ابتدار صورت را روي كاغذ مي‌كشد و سپس با كاموا مي‌تواند موهاي خود را درست كند. همچنين با ابزارهاي مختلف مثل كاغذ رنگي، پولك، دكمه و.... لباس خود را تزيين كند. در پايان كودك تصويري از خود را روي كاغذ در قسمت صورت مي‌چسباند.